Friday, February 01, 2008

The History of Valentine's Day

Every February, across the country, candy, flowers, and gifts are exchanged between loved ones, all in the name of St. Valentine. But who is this mysterious saint and why do we celebrate this holiday? The history of Valentine's Day -- and its patron saint -- is shrouded in mystery. But we do know that February has long been a month of romance. St. Valentine's Day, as we know it today, contains vestiges of both Christian and ancient Roman tradition. So, who was Saint Valentine and how did he become associated with this ancient rite? Today, the Catholic Church recognizes at least three different saints named Valentine or Valentinus, all of whom were martyred.
One legend contends that Valentine was a priest who served during the third century in Rome. When Emperor Claudius II decided that single men made better soldiers than those with wives and families, he outlawed marriage for young men -- his crop of potential soldiers. Valentine, realizing the injustice of the decree, defied Claudius and continued to perform marriages for young lovers in secret. When Valentine's actions were discovered, Claudius ordered that he be put to death.
Other stories suggest that Valentine may have been killed for attempting to help Christians escape harsh Roman prisons where they were often beaten and tortured.
According to one legend, Valentine actually sent the first 'valentine' greeting himself. While in prison, it is believed that Valentine fell in love with a young girl -- who may have been his jailor's daughter -- who visited him during his confinement. Before his death, it is alleged that he wrote her a letter, which he signed 'From your Valentine,' an expression that is still in use today. Although the truth behind the Valentine legends is murky, the stories certainly emphasize his appeal as a sympathetic, heroic, and, most importantly, romantic figure. It's no surprise that by the Middle Ages, Valentine was one of the most popular saints in England and France.
While some believe that Valentine's Day is celebrated in the middle of February to commemorate the anniversary of Valentine's death or burial -- which probably occurred around 270 A.D -- others claim that the Christian church may have decided to celebrate Valentine's feast day in the middle of February in an effort to 'christianize' celebrations of the pagan Lupercalia festival. In ancient Rome, February was the official beginning of spring and was considered a time for purification. Houses were ritually cleansed by sweeping them out and then sprinkling salt and a type of wheat called spelt throughout their interiors. Lupercalia, which began at the ides of February, February 15, was a fertility festival dedicated to Faunus, the Roman god of agriculture, as well as to the Roman founders Romulus and Remus.
To begin the festival, members of the Luperci, an order of Roman priests, would gather at the sacred cave where the infants Romulus and Remus, the founders of Rome, were believed to have been cared for by a she-wolf or lupa. The priests would then sacrifice a goat, for fertility, and a dog, for purification.
The boys then sliced the goat's hide into strips, dipped them in the sacrificial blood and took to the streets, gently slapping both women and fields of crops with the goathide strips. Far from being fearful, Roman women welcomed being touched with the hides because it was believed the strips would make them more fertile in the coming year. Later in the day, according to legend, all the young women in the city would place their names in a big urn. The city's bachelors would then each choose a name out of the urn and become paired for the year with his chosen woman. These matches often ended in marriage. Pope Gelasius declared February 14 St. Valentine's Day around 498 A.D. The Roman 'lottery' system for romantic pairing was deemed un-Christian and outlawed. Later, during the Middle Ages, it was commonly believed in France and England that February 14 was the beginning of birds' mating season, which added to the idea that the middle of February -- Valentine's Day -- should be a day for romance. The oldest known valentine still in existence today was a poem written by Charles, Duke of Orleans to his wife while he was imprisoned in the Tower of London following his capture at the Battle of Agincourt. The greeting, which was written in 1415, is part of the manuscript collection of the British Library in London, England. Several years later, it is believed that King Henry V hired a writer named John Lydgate to compose a valentine note to Catherine of Valois.
In Great Britain, Valentine's Day began to be popularly celebrated around the seventeenth century. By the middle of the eighteenth century, it was common for friends and lovers in all social classes to exchange small tokens of affection or handwritten notes. By the end of the century, printed cards began to replace written letters due to improvements in printing technology. Ready-made cards were an easy way for people to express their emotions in a time when direct expression of one's feelings was discouraged. Cheaper postage rates also contributed to an increase in the popularity of sending Valentine's Day greetings. Americans probably began exchanging hand-made valentines in the early 1700s. In the 1840s, Esther A. Howland began to sell the first mass-produced valentines in America.
According to the Greeting Card Association, an estimated one billion valentine cards are sent each year, making Valentine's Day the second largest card-sending holiday of the year. (An estimated 2.6 billion cards are sent for Christmas.)
Approximately 85 percent of all valentines are purchased by women. In addition to the United States, Valentine's Day is celebrated in Canada, Mexico, the United Kingdom, France, and Australia.
Valentine greetings were popular as far back as the Middle Ages (written Valentine's didn't begin to appear until after 1400), and the oldest known Valentine card is on display at the British Museum. The first commercial Valentine's Day greeting cards produced in the U.S. were created in the 1840s by Esther A. Howland. Howland, known as the Mother of the Valentine, made elaborate creations with real lace, ribbons and colorful pictures known as "scrap".

Sunday, November 11, 2007

Coming out to Cosplay?

Coming out to Cosplay?
Do you know what’s the coolest trend right now?
Forget about leggings, polka dot prints or customised t-shirts
and don’t even think of brand name stuff.
The coolest trend right now is Cosplay!

What is Cosplay?

What is Cosplay?
Getting dressed up in costumes for fun,
or Cosplay, began in 1960’s Japan when fans
of cartoon character Ulatraman started to dress
like their superhero. By the early 70s the trend had caught on
with other fans dressing like their favourite cartoon characters
and hanging out at cartoon book fairs.
Since then it has grown into a lively subculture,
with youngsters dressing up as characters from manga,
cartoon animation, video games, Japanese live action television shows,
fantasy movies and Japanese pop music bands.

Cosplay originally arrived in Thailand
along with the JWave of Japanese dramas and musicians
that hit these shores about five years ago.
Since then, many Japanese companies like Mainichi,
a Japanese language institute, and The Technology Promotion Association,
have used Cosplay competitions as a part of their events.
Boom, a weekly Japanese magazine also held an event called
Festival Japan annually.
Cosplay is now the biggest attention grabber in the magazine
as Thai youngsters have suddenly become crazy for Cosplay.

Neeranat “Dear” Kupati, 21, a junior from Rajabhat University Bansomdejchao
phraya and her friends recently joined the J-Cover series held by Mainichi.
Dear dressed up as Guilty Gear Isaku.
“I first got involved with Cosplay about six months ago.
I’m in love with manga, games and animation and
being able to dress up like my favourite characters was the next step,” said Dear.

Isriyaporn “Mind” Abdulrahim, 17, from Satree Phuket School
is also mad about Cosplay and loves to dress like a maid.
“It’s been two years since I started to dress Cosplay.
The style I prefer is Gothic-Lolita,” said Mind.
Almost every school holiday Mind travels to Bangkok to meet like-minded people,
as there is no Cosplay scene in Phuket.
“I pack my bag and head to Bangkok so
I can show off my latest Cosplay outfits to people
who are also into this trend,” she said.

Pornpen “Kung” Methasapipsuk, 21, a junior at Thammasat University
has been in love with the J-Rock style for five years.
She not only dresses Cosplay but also covers some songs
by her favourite Japanese bands.
“I’m in love with Cosplay because
I can use my creativity and apply it to what I wear.
It’s such a pleasure,” said Kung.
And it’s not only the girls that are crazy about Cosplay.
“I’ve been into Cosplay since my friends
invited me to get involved,” said James, 14, from Saint John School.
His most recent costume is Roxas from Kingdomheart 2, a PSP game.

In the beginning, Cosplay was just a hobby that allowed the kids
to show off their own elaborate creations,
see others’ ideas and take lots of photos.
It has now grown into big business.
As the trend has exploded onto Thai shores,
one smart Thai entrepreneur has opened an outlet catering
to the demand from the Cosplay youth.
Pardoza, a Cosplay shop located at Siam Square,
has been open for two months.
90 per cent of the products it sells are imported from Japan.
“The feedback has been very good.
Our customers are 12-25 year-olds
and they can get a complete Cosplay outfit or
just brighten up an existing outfit with new accessories,” said Parinda
“Poo” Assawamanee, 28, the owner of Pardoza.

Poo was working in the fashion industry in Japan
when she first noticed that Cosplay was more than just as ordinary fashion.
She believed in the phenomenon enough that she opened Pardoza,
which sells accessories from Bt190-2,000 and outfits
from between Bt490- 4,500. While the prices are not cheap,
Poo believes that true fans will find a way to get the best for their budget.
“You don’t have to buy an expensive costume, you can mix and match,” said Poo.

“I only buy new outfits during my school vacation,” said Mild.
“I save my allowance all term so I have money
to spend without having to ask my parents.” said added.
Mild now has three Lolita dresses, which cost around Bt2,000 each.

“Bt1,000 is my budget.
I will not spend more than this,
no matter how much I like the outfit,” said Kung.

“Some parents are more open-minded
and support their children; some even shop for their kids,” said Poo.
“It’s good for teenagers to have the opportunity to express
their personality and be more confident.
They can be what they want to be in the Cosplay world,” she added.

New Words

subculture : n., วัฒนธรรมกระแสรอง
like-minded : adj., ที่ชอบเหมือนกัน
elaborate : adj., ประณีต
phenomenon : n., ปรากฏการณ์

Friday, October 26, 2007

Oxygen - Colbie Caillat

Colbie Caillat Oxygen Lyrics

I came a part inside a world
Made of angry people
I found a boy
Who had a dream of making everyone smile
He was sunshine
I fell over
My feet like bricks underwater
and How am I supposed to tell you how I feel?
I need oxygen

Oh baby, if I was your lady
I would make you happy
I'm never gonna leave, never gonna leave
Oh baby, I will be your lady
I am going crazy for you

And so I found a state of mind
Where I could be speechless
I had to try for a while
To figure out this feeling
This felt so right
Pull me upside
Down to a place where you've been waiting
and How am I supposed to tell you how I feel?
I need oxygen

Oh baby, if I was your lady
I would make you happy
I'm never gonna leave, never gonna leave
Oh baby, I will be your lady
I am going crazy for you

And you don't wanna keep me waiting
Staring at my fingers
Feeling like a fool

Oh baby, I will be your lady
I will make you happy
I'm never gonna leave, never gonna leave
Oh baby, I will be your lady
I am going crazy

Tell me what you want
Baby, Tell me what you need
Anything I ask, baby give it to me
Baby give it to me, give it to me

I came a part inside a world
Made of angry people
I found a boy
Who had a dream of making everyone smile

คุณคิดว่า นักเรียนคือ...?!?

อันนี้จะอัพติดมั้ยอะ T^T

>- - - ผู้มีอาชีพรับจ้างเรียนหนังสือจากผู้ปกครอง
>- - - บุคคลที่มีประสาทหูไวต่อเสียงออดหมดชั่วโมง
>- - - นักร้องวงคอรัสเพลงชาติไทย เปิดคอนเสิร์ตทุกแปดโมงเช้า
>- - - นักบริโภคมืออาชีพ ถนัดในการบริโภคขนมใต้โต๊ะเรียน
>- - - นักเศรษฐศาสตร์ ผู้มองการณ์ไกล คำนวณขอค่าอุปกรณ์การเรียนเกินไว้ก่อน
>- - - นักทอล์คโชว์ฝีปากเด่นทอล์คได้ แม้ขณะครูสอนหน้าห้อง
>- - - นักโบราณคดี สำรวจลายมือของเพื่อนตอนลอกการบ้าน
>- - - ดีไซน์เนอร์ไอเดียเลิศ มีความสามารถในการดัดแปลงชุดนักเรียนสไตล์ใหม่
>- - - ผู้ที่ถูกบังคับให้ต้องทำเวรทุกสัปดาห์และเรียกมันว่า "มีเวร มีกรรม"
>- - - ผู้แบกภาระหนักอึ้ง แต่ในกระเป๋านักเรียน กว่าครึ่งเป็นหนังสืออ่านเล่น
>- - - ผู้มีสายตาประดุจเหยี่ยวมองเห็นฝ่ายปกครองในระยะ 100 เมตร
>- - - เรียนสนุก ลุกนั่งสบาย ลูกโง่เป็นควาย พ่อแม่วายวอด
>- - - ผู้ที่มักจะวิ่งเร็วกว่า***อย่างเทียบไม่ติด- ประสบการณ์ ในช่วงที่เรียน (และกำลังเรียนอยู่) เหอๆๆๆ มักโดนอาจารย์สอนภาษาฝรั่งเศสว่า ว่าท่าทางจะได้ดี เพราะเวลาได้ยินเสียงออด จะดีใจสุดๆไปเลย คำพูดที่พูดออกมาว่า เย้วๆ และแล้วเสียงสวรรค์ก็ดังขึ้น เย้ ดีใจสุดๆเลยคร๊าบบบ อิอิ มันเป็นเรื่องตลก อ่านแก้เซ็ง

Monday, October 01, 2007

Big Girls Don't Cry - Fergie

Fergie Lyrics

Fergie - Big Girls Don't Cry Lyrics

Da Da Da Da

The smell of your skin lingers on me now

You're probably on your flight back to your home town

I need some shelter of my own protection baby

To be with myself and center, clarityPeace, Serenity


I hope you know, I hope you know

That this has nothing to do with you

It's personal, myself and I

We've got some straightenin' out to do

And I'm gonna miss you like a child misses their blanket

But I've got to get a move on with my life

It's time to be a big girl now

And big girls don't cry

Don't cry Don't cry Don't cry

The path that I'm walking

I must go alone

I must take the baby steps 'til I'm full grown, full grown

Fairytales don't always have a happy ending, do they?

And I foresee the dark ahead if I stay


I hope you know, I hope you know

That this has nothing to do with you

It's personal, myself and I

We've got some straightenin' out to do

And I'm gonna miss you like a child misses their blanket

But I've got to get a move on with my life

It's time to be a big girl now

And big girls don't cry

Like the little school mate in the school yard

We'll play jacks and uno cards

I'll be your best friend and you'll be mine Valentine

Yes you can hold my hand if you want to

'Cause I want to hold yours too

We'll be playmates and lovers and share our secret worlds

But it's time for me to go home

It's getting late, dark outside

I need to be with myself and center, clarityPeace, Serenity


I hope you know, I hope you know

That this has nothing to do with you

It's personal, myself and I

We've got some straightenin' out to do

And I'm gonna miss you like a child misses their blanket

But I've got to get a move on with my life

It's time to be a big girl now

And big girls don't cry

Don't cry Don't cry Don't cry

La Da Da Da Da Da

Saturday, September 29, 2007


ใกล้จะกินเจแล้ว เราเลยเอาเรื่องของเทศกาลกินเจมาฝากกัน จะเอามาเป็นภาษาอังกฤษหรือฝรั่งเศสกลัวจะไม่เข้าใจกัน(คนอัพก็แปลไม่ออก 55+) เลยเอามาเป็นภาษาไทยซะเลย หวังว่าจีนแท้จีนเทียมคงเข้าใจเทศกาลนี้มากขึ้นนะ

ประเพณีการกินเจกำหนดเอาวันตามจันทรคติ คือเริ่มต้นตั้งแต่วันขึ้น 1 ค่ำ ถึง ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 ตามปฏิทินจีนทุกๆ ปี รวม 9 วัน 9 คืน มีจุดเริ่มต้นจากประเทศจีนมานานแล้ว โดยมีตำนานเล่าขานกันหลายตำนาน

ตำนานที่ 1

ชาวจีนกินเจเป็นการบำเพ็ญกุศลเพื่อรำลึกถึงวีรชน 9 คน ซึ่งเรียกว่า “หงี่หั่วท้วง” ซึ่งได้ต่อสู้กับชาวแมนจูอย่างกล้าหาญถึงแม้จะแพ้ก็ตาม ชาวบ้านได้พากันถือศีลกินเจนุ่งขาวห่มขาวเพราะเชื่อว่าการปฏิบัติเช่นนี้จะช่วยชำระจิตวิญญาณเกิดความเข้มแข่งทางร่างกายและจิตใจ

ตำนานที่ 2

เพื่อเป็นการประกอบพิธีกรรมเพื่อสักการบูชาพระพุทธเจ้าในอดีตกาล 7 พระองค์และพระมหาโพธิสัตว์อีก 2 พระองค์ รวมเป็น 9 พระองค์ด้วยกัน หรืออีกนัยหนึ่งเรียกว่า “ดาวนพเคราะห์” ทั้ง 9 ได้แก่ พระอาทิตย์ พระจันทร์ พระอังคาร พระพุธ พระพฤหัสบดี พระศุกร์ พระเสาร์ พระราหู และพระเกตุ ในพิธีกรรมบูชานี้สาธุชนในพระพุทธศาสนาสละเวลาทางโลกมาบำเพ็ญศีลงดเว้นเนื้อสัตว์และแต่งกายด้วยชุดขาว

ตำนานที่ 3

ผู้ถือศีลกินเจในพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายานที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาของชาวจีนในประเทศไทย เพื่อสักการบูชาพระพุทธเจ้าในอดีลกาล 7 พระองค์ ดังมีในพระสูตร ปั๊กเต๊าโก๋ว ฮุดเชียวไจเอียงชั่วเมียวเกง กล่าวไว้คือ พระวิชัยโลกมนจรพุทธะ พระศรีรัตนโลกประภาโมษอิศวรพุทธะ พระเวปุลลรัตนโลกวรรณสิทธิพุทธะ พระอโศกโลกวิชัยมงคลพุทธะ พระวิสุทธิอาศรมโลกเวปุลลปรัชญาวิภาคพุทธะ พระธรรมมติธรรมสาครจรโลกมโนพุทธะ พระเวปุลลจันทรโภคไภสัชชไวฑูรย์พุทธะ และพระมหาโพธิสัตว์อีก 2 พระองค์ คือพระศรีสุขโลกปัทมอรรถอลังการโพธิสัตว์และพระศรีเวปุลกสังสารโลกสุขอิศวรโพธิสัตว์ รวมเป็น 9 พระองค์(หรือ “เก้าอ๊อง”)ทรงตั้งปณิธานจักโปรดสัตว์โลก จึงได้แบ่งกายมาเป็นเทพเจ้า 9 พระองค์ด้วยกันคือ ไต้อวยเอี๊ยงเม้งทัมหลังไทแชกุน ไต้เจียกอิมเจ็งกื้อมึ้งงวนแชกุน ไต้กวนจิงหยิ้งลุกช้งเจงแชกุน ไต้ฮั่งเฮี่ยงเม้งม่งเคียกนิวแชกุน ไต้ปิ๊กตังง้วนเนี้ยบเจงกังแชกุน ไต้โพ้วปั๊กเก๊กบู๊เอียกกี่แชกุน ไต้เพียวเทียนกวนพัวกุงกวนแชกุน ไต้ตั่งเม้งงั่วคูแชกุน ฮุ้ยกวงไตเพียกแชกุน เทพเจ้าทั้ง 9 พระองค์ ทรงอำนาจตบะอันเรืองฤทธิ์บริหารธาติดิน น้ำ ลม ไฟ และทอง ทั่วทุกพิภพน้อยใหญ่สารทิศ

ตำนานที่ 4

กินเจเพื่อเป็นการบูชากษัตริย์เป๊ง “กษัตริย์เป๊ง” เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ซ้องซึ่งสิ้นพระชนม์โดยทรงทำอัตวินิบาตกรรม (การฆ่าตัวตาย) ในขณะที่เสด็จไต้หวันโดยทางเรือ เมื่อมีพระชนนมายุได้ 9 พรรษา พิธีบูชาเพื่อระลึกถึงราชวงศ์ซ้องนี้ มีแต่เฉพาะในมณฑลฮกเกี้ยนซึ่งเป็นดินแดนผืนสุดท้ายของราชวงศ์ซ้องเท่านั้น โดยชาวฮกเกี้ยนได้จัดทำพิธีดังกล่าวนี้ขึ้นด้วยการอาศัยศาสนาบังหน้าการเมือง การที่เผยแผ่มาสู่เมืองไทยได้นั้นเพราะชาวจีนแต้จิ๋วที่อพยพจากฮกเกี้ยนนำมาเผยแผ่อีกทอดหนึ่ง

ตำนานที่ 5

1500 ปีมาแล้ว มณฑลกังไสเป็นดินแดนที่เจริญรุ่งเรืองมาก ฮ่องเต้เมืองนี้มีพระราชโอรส 9 พระองค์ซึ่งเป็นเลิศทั้งบุ๋นและบู๊จึงทำให้หัวเมืองต่างๆ ยอมสวามิภักดิ์ ยกเว้นแคว้นก่งเลี้ยดที่มีอำนาจเข้มแข็งและมีกองกำลังทหารที่เหนือกว่า ทั้งสองแคว้นทำศึกกันมาถึงครั้งที่ 4 แคว้นก่งเลี้ยดชนะโดยการทุ่มกองกำลังทหารที่มีทั้งหมดที่มากกว่าหลายเท่าตัวโอบล้อมกองทัพพระราชโอรสทั้งเก้าไว้ทุกด้าน แต่กองทัพก่งเลี้ยดไม่สามารถบุกเข้าเมืองได้จึงถอยทัพกลับ
จนวันหนึ่งชาวกังไสเกิดความแตกสามัคคีและเอาเปรียบกัน เทพยดาทราบว่าอีกไม่นานกังไสจะเกิดภัยพิบัติจึงหาผู้อาสาช่วยแต่ชาวบ้านจะพ้นภัยได้ก็ต่อเมื่อได้สร้างผลบุญของตนเอง ดวงวิญญาณพระราชโอรสองค์โตรับอาสาและเพ่งญาณเห็นว่าควรเริ่มที่บ้านเศรษฐีใจบุญ ลีฮั้วก่าย
คืนวันหนึ่งคนรับใช้แจ้งเศรษฐีลีฮั้วก่ายว่ามีขอทานโรคเรื้อนมาขอพบเศรษฐีจึงมอบเงินจำนวนหนึ่งให้เป็นค่าเดินทาง แต่ขอทานไม่ไปและประกาศให้ชาวเมืองถือศีลกินเจเป็นเวลา 9 วัน 9 คืนผู้ใดทำตามภัยพิบัติจะหายไป เศรษฐีนำมาปฏิบัติก่อนและผู้อื่นจึงปฏิบัติตามจนมีการจัดให้มีอุปรากรเป็นมหรสพในช่วงกินเจด้วย
เล่าเอี๋ยเกิดศรัทธาประเพณีกินเจของมณฑลกังไสจึงได้ศึกษาตำราการกินเจของเศรษฐีลีฮั้วก่ายที่บันทึกไว้ แต่ได้ดัดแปลงพิธีกรรมบางอย่างให้รัดกุมยิ่งขึ้นและให้มีพิธียกอ๋องส่องเต้ (พิธีเชิญพระอิศวรมาเป็นประธานในการกินเจ)

ตำนานที่ 6

ชายขี้เมานามว่า เล่าเซ็ง เข้าใจผิดคิดว่าแม่ตนตายไปเพราะเป็นโรคขาดสารอาหาร จนคืนหนึ่งแม่ได้มาเข้าฝันบอกว่า แม่ตายไปได้รับความสุขมากเพราะแม่กินแต่อาหารเจและตอนนี้แม่อยู่บนเขาโพถ้อซัว ตั้งอยู่บนเกาะน่ำไฮ้ ในมณฑลจิ๊ดเจียงถ้าลูกอยากพบแม่ให้ไปที่นั่น
ครั้นถึงเทศกาลไหว้พระโพธิสัตว์กวนอิมที่เขาโพถ้อซัว เล่าเซ็งอยากไปแต่ไปไม่ถูกจึงตามเพื่อนบ้านที่จะไปไหว้พระโพธิสัตว์ เพื่อนบ้านเห็นเล่าเซ็งสัญญาว่าจะไม่กินเหล้าและเนื้อสัตว์จึงให้ไปด้วย ระหว่างทางเดินสวนกับคนขายเนื้อเล่าเซ็งลืมสัญญาที่ให้ไว้เพื่อนบ้านก็หนีไป โชคดีที่มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินผ่านมาและต้องการไปไหว้พระโพธิสัตว์เล่าเซ็งจึงขอตามนางไป
เมื่อถึงเขาโพถ้อซัวขณะที่เล่าเซ็งก้มลงกราบไหว้พระโพธิสัตว์นั้น เขาเห็นแม่ลอยอยู่เหนือกระถางธูปที่คนอื่นมองไม่เห็น ขณะเดินทางกลับเขาได้แยกทางกับหญิงสาวและได้พบเด็กชายคนหนึ่งยืนร้องไห้อยู่จึงเข้าไปถามไถ่ได้ความว่าเป็นลูกของเขากับภรรยาที่เลิกกันไปนานแล้ว เขาจึงพาไปอยู่ด้วยแล้ววันหนึ่งหญิงสาวที่นำทางไปเขาโพถ้อซัวมาขออาศัยอยู่ด้วย ทั้งสามอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
หญิงสาวผู้นั้นเป็นสาวบริสุทธิ์ประพฤติตนเป็นคนดีอยู่ในศีลธรรมและถือศีลกินเจอยู่เนืองนิตย์ นางรู้ว่าใกล้ถึงวันตายของนางแล้วจึงบอกเล่าเซ็ง เมื่อถึงวันนั้นนางอาบน้ำแต่งตัวด้วยอาภรณ์ที่ขาวสะอาดแล้วนั่งสักครู่ก็สิ้นลม เล่าเซ็งเห็นการจากไปด้วยดีของนางคล้ายกับแม่จึงเกิดศรัทธายกสมบัติให้ลูกชายแล้วประพฤติตนใหม่ เมื่อตายไปจะได้บังเกิดผลเช่นเดียวกับแม่และหญิงสาวและประเพณีกินเจจึงเริ่มขึ้น

ตำนานที่ 7 การกินเจที่ภูเก็ต

มีคณะงิ้วจากเมืองจีนมาเปิดการแสดงที่กะทู้นานเป็นแรมปี แล้วบังเอิญช่วงนั้นเกิดโรคระบาดขึ้นคณะงิ้วจึงจัดให้มีพิธีกินเจและสร้างศาลเจ้าขึ้นเพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์ หลังจากนั้นโรคภัยไข้เจ็บก็หายสิ้น ชาวกะทู้เกิดความเลื่อมใสศรัทธาจึงปฏิบัติตาม และหลังจากประกอบพิธีอยู่ประมาณ 2-3 ปี ผู้ศรัทธามากขึ้นเรื่อยๆ ประกอบกับอยากได้พิธีกินเจที่สมบูรณ์ตามแบบประเพณีมณฑลกังไส ประเทศจีน จึงได้ส่งตัวแทนไปนำควันธูป (เหี่ยวเอี้ยน) ในการเดินทางกลับจะต้องคอยจุดธูปต่อกันมิให้ดับมอด ศาลเจ้ากะทู้จึงได้ชื่อว่าเป็นต้นตำรับของพิธีกินเจในปัจจุบัน

ความหมายของ เจ

คำว่า เจ ในภาษาจีนทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายานมีความหมายเดียวกับคำว่า อุโบสถ ดังนั้นการกินเจก็คือการรับประทานอาหารก่อนเที่ยงวัน เหมือนกับที่ชาวพุทธในประเทศไทยที่ถืออุโบสถศีล หรือรักษาศีล 8 โดยไม่รับประทานอาหารหลังจากเที่ยงวันไปแล้ว
แต่เนื่องจากการถืออุโบสถศีลของชาวพุทธฝ่ายมหายานที่ไม่กินเนื้อสัตว์ จึงนิยมนำการไม่กินเนื้อสัตว์ไปรวมกันเข้ากับคำว่ากินเจ กลายเป็นการถือศีลกินเจ ในปัจจุบันผู้ที่รับประทานอาหารทั้ง 3 มื้อแต่ไม่กินเนื้อสัตว์ก็ยังคงเรียกว่ากินเจ ฉะนั้นความหมายก็คือคนกินเจมิใช่เพียงแต่ไม่กินเนื้อสัตว์ แต่ยังต้องดำรงตนอยู่ในศีลธรรมอันดีงาม มีความบริสุทธิ์ สะอาด ทั้งกาย วาจา ใจ


ผู้ที่กินเจอาจจะมีจุดเริ่มต้นที่แตกต่างกันไป แต่จุดประสงค์หลักสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภทดังนี้

1. กินเพื่อสุขภาพ อาหารเจเป็นอาหารประเภทชีวจิต เมื่อกินติดต่อกันไปช่วงเวลาหนึ่งจะทำให้ร่างกายเกิดการปรับตัวให้อยู่ในสภาวะสมดุล สามารถขับพิษของเสียต่างๆ ออกจากร่างกายได้ ปรับระบบไหลเวียนโลหิต ระบบทางเดินอาหารให้มีเสถียรภาพ
2. กินด้วยจิตเมตตา เนื่องจากอาหารที่เรากินอยู่ในชีวิตประจำวัน ประกอบด้วยเลือดเนื้อของสรรพสัตว์ ผู้มีจิตเมตตา มีคุณธรรมและมีจิตสำนึกอันดีงามย่อมไม่อาจกินเลือดเนื้อของสัตว์เหล่านั้นซึ่งมีเลือดเนื้อ จิตใจและที่สำคัญมีความรักตัวกลัวตายเช่นเดียวกับคนเรา
3. กินเพื่อเว้นกรรม ผู้ที่เข้าใจอย่างลึกซึ้งย่อมตระหนักว่าการกินซึ่งอาศัยการฆ่าเพื่อเอาเลือดเนื้อผู้อื่นมาเป็นองเราเป็นการสร้างกรรม แม้ว่าจะไม่ได้เป็นผู้ลงมือฆ่าเองก็ตาม การซื้อจากผู้อื่นก็เหมือนกับการจ้างฆ่าเพราะถ้าไม่มีคนกินก็ไม่มีคนฆ่ามาขาย กรรมที่สร้างนี้จะติดตามสนองเราในไม่ช้าทำให้สุขภาพร่างกายอายุขัยของเราสั้นลงเป็นบ่อเกิดของโรคภัยไข้เจ็บ เมื่อผู้หยั่งรู้เรื่องกฎแห่งกรรมนี้จึงหยุดกินหยุดฆ่าหันมารับประทานอาหารเจ ซึ่งทำให้ร่างกายเติบโตได้เหมือนกัน โดยไม่เห็นแก่ความอร่อยช่วงเวลาสั้นๆ เพียงแค่อาหารผ่านลิ้นเท่านั้น


การกินอาหารเจ นอกจากจะเป็นการถือศีลและรักษาประเพณีแล้ว ยังให้ประโยชน์ต่อร่างกายดังนี้

1. ร่างกายสามารถขับถ่ายของเสียออกได้หมดทำให้ไม่มีสารพิษตกค้างอยู่ภายใน สารอาหารที่มีคุณค่าในพืชผักและผลไม้จะช่วยให้ระบบขับถ่ายและการย่อยเป็นปกติ
2. เมื่อรับประทานเป็นประจำโลหิตจะถูกฟอกให้สะอาดขึ้นเรื่อยๆ เซลล์ต่างๆ ของร่างกายเสื่อมสลายช้าลงทำให้อายุยืนยาวมีผิวพรรณสดชื่นผ่องใส นัยน์ตาแจ่มใสไม่พร่ามัวร่างกายแข็งแรงรู้สึกเบาสบายไม่อึดอัด มีสุขภาพพลานามัยดี
3. อวัยวะหลักสำคัญภายใน ได้แก่ หัวใจ ไต ม้าม ตับ ปอด และอวัยวะประกอบคือ ลำไส้ใหญ่ ลำไส้เล็ก กระเพาะปัสสาวะ กระเพาอาหาร ถุงน้ำดี แข็งแรงทำงานได้เป็นปกติสมบูรณ์
4. ร่างกายสามรถต้านทานต่อสารพิษต่างๆ ได้แก่
1. สารเคมี ยากำจัดศัตรูพืช ยาฆ่าแมลง สารดีดีที
2. มลภาวะและก๊าซพิษที่เกิดจากการเผาไหม้ในอุตสาหกรรม ไอเสียจากเครื่องจักร เครื่องยนต์ซึ่งแพร่กระจายปะปนไปในอากาศที่เราหายใจอยู่เป็นประจำและยังพบว่ามีปะปนอยู่ในแหล่งน้ำดื่มด้วย
3. กัมมันตภาพรังสีที่เกิดจากการทดลองระเบิดนิวเคลียร์และในการทำสงคราม สารอาหารในพืชผักช่วยให้เซลล์ต่างๆ ในร่างกายสามารถทนต่อการทำลายจากรังสีต่างๆ
5. ร่างกายสามารถต้านทานต่อสารพิษต่างๆ ได้สูงกว่าคนปกติธรรมดาสารพิษที่ก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพ ในบรรดาผู้ที่กินอาหารเจ อาหารพืชผักและผลไม้เป็นประจำความเจ็บไข้ได้ป่วยมักไม่มีปรากฏโดยเฉพาะโรคที่รุนแรงหรือเรื้อรัง เช่น โรคมะเร็ง โรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง เส้นเลือดตีบ ไขมันอุดตันในเส้นเลือด โรคไต ไขข้ออักเสบ โรคเก๊าส์ โรคเบาหวานฯลฯ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรคที่เกี่ยวกับระบบขับถ่าย ย่อยอาหารและทางเดินอาหาร เช่น โรคริดสีดวงทวาร มะเร็งในกระเพาะและลำไส้ โรคกระเพาะ อาหารไม่ย่อย โรคเหล่านี้จะไม่พบเลยในกลุ่มคนผู้ที่รับประทานอาหารเจ อาหารพืชผักและผลไม้เป็นประจำ


ในทัศนะของคนกินเจ การกินที่ทำให้ชีวิตผู้อื่นต้องเดือดร้อนล้มตายนั้น “มันมากเกินไป” ทั้งๆ ที่มนุษย์กินแต่อาหารพืชผักก็สามรถมีชีวิตอยู่ได้

การกินเจตั้งมั่นอยู่บนหลักธรรมสำคัญ 2 ประการคือ ดำรงชีวิตอยู่ด้วยอาหารที่ไม่เบียดเบียนตนเองและดำรงชีวิตอยู่ด้วยอาหารที่ไม่เบียดเบียนผู้อื่น กล่าวคือ

1. ไม่เอาชีวิตของสัตว์ทั้งหลายมาต่อเติมบำรุงเลี้ยงชีวิตของตน
2. ไม่เอาเลือดของสัตว์ทั้งหลายมาเป็นเลือดของตน
3. ไม่เอาเนื้อของสัตว์ทั้งหลายมาเป็นเนื้อของตน
การรับประทานสิ่งใดก็ตามที่ทำลายสุขภาพร่างกายของตนให้ทรุดโทรม คือ การเบียดเบียนตนเอง ปัจจุบันวิทยาการเจริญก้าวหน้าได้พิสูจน์ยืนยันว่าเลือดและเนื้อของสัตว์ที่ถูกฆ่าตายเต็มไปด้วยพิษภัยมากมาย

ดังนั้นการกินเจจึงไม่ใช่เพื่อให้เกิดผลดีต่อจิตใจเท่านั้นแต่ยังครอบคลุมไปถึงการมีสุขภาพพลานามัยที่ดีอีกด้วย ร่างกายและจิตใจเป็นของคู่กันมีความสัมพันธ์ส่งผลถึงกันคนเราย่อมไม่อาจจะรู้สึกเบิกบานสดชื่นร่าเริงได้ในขณะที่ร่างกายเจ็บป่วยทรุดโทรย่ำแย่

Friday, September 21, 2007



ทำนอง : โอ้ทะเลแสนงาม

.......Oh ! คะแนน Midterm (ตกมี๊น.... ตกmean )
เราน้ำตาหลั่งไหล ( หลั่งไหล๊ .... หลั่งไหล )
มองเห็น F รำไร ( รำไร๊ .... รำไร )
อยู่ในใบคะแนน .....
เมื่อคะแนนตกmean (คะแนนตก mean คะแนนตก mean)
มองเห็น F รำไร ........
เหนื่อยใจจริงๆ เฮ้อ .......-_-"

ทำนอง :สามัคคีชุมนุม

4ตอน 15
มันเจ็บอิ้บอ๋าย 0_0
ติด F ตอนปลาย ต้องไทร์ แน่ตู


บอกตงๆ กูขี้เกียจเรียน"
..ไม่อ่านหนังสือยัง สอบได้..
..กูอ่านแล้วไซร้ สอบตก..
..ฉะนั้นไซร้ ...
....อย่าอ่าน แม่งเลย ..."


Wednesday, August 15, 2007

รั ก


เลขา : ท่านคะ...มีคนจะขอเรียนสายท่านค่ะ"
ผู้ จัดการ : "ใคร ครับ"
เลขา : เขาบอกว่าชื่อความรัก ค่ะ"
ผู้จัดการ : "อืมม..บอกเค้าว่าผม งานยุ่งมาก"
.........เวลา ผ่านไป......
เลขา : "ท่าน ค่ะความรักยังงรอสายท่านอยู่ค่ะ"
ผู้จัดการ : "อือ...บอกไปว่าผมไม่สะดวกรับสายนะ"
..........ผ่าน ไป..........
เลขา : "ท่านคะ"
ผู้จัดการ : "คุณ...ความรักอีกเเล้วใช่ไหมครับ บอกว่าผมงานยุ่งไว้ผม จะ...."
เลขา: "ไม่ใช่ค่ะ!มีคนจะคุยเรื่องงานค่ะ"
mobile Phone : You have 1 new message in your mailbox
"Please call.. Goodbye from ความรัก"
ผู้จัดการ : "ช่วยต่อสายความรักให้ผมหน่อย"
เลขา : "ค่ะ"
เลขา : "ติดต่อไม่ได้ค่ะจะให้ฝากข้อความไหมคะ"
ผู้จัดการ : "ไม่ต้องครับ"
ความเหงาเข้ามาเยือน... แล้วเวลาก็ผ่านไป ผ่านไป .............ผ่านไป...........
ผู้จัดการ : "ความรักครับ คือ ผม...เห็นคุณเงียบหายไปไม่รู้ว่าสบายดีไหม ช่วงก่อนหน้านี้ผมงานยุ่งตลอดไม่มีเวลาว่าง
ต้องขอโทษด้วย ไม่รู้ว่าจะสายไปไหมถ้าจะบอกว่าผมพร้อมที่จะมีความรัก เเล้วถ้าได้รับข้อความเเล้วช่วยติดต่อกลับด้วยนะครับ"
รอ รอ รอ รอคอยความรักจน ถึงวันนึง.....
เลขา : "ท่านค่ะ ความรักโทรมาให้ปฏิเสธไปเลยไหม ค่ะ?"
ผู้จัดการ : "ไม่ต้องรีบโอนสายมา เลย"
ผู้จัดการ : "สวัสดีครับความรักคุณหายไปไหนมา ขอโทษด้วยนะครับ ผมไม่มีเวลาใส่ใจ ไม่เคยสนใจตลอดเวลาที่ผ่านมา
ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตผม ผมขอโทษ..."
ความรัก : "ดิฉันไม่ได้โกรธอะไรหรอกค่ะ ไม่ว่าจะอย่างไรความรักอย่างดิฉันก็มีหน้าที่ให้ความรักเสมอ
เมื่อใดก็ตามที่คุณเปิดใจต้อนรับ เมื่อนั้นคุณก็จะได้เป็นเจ้าของความรัก
เเต่ที่ผ่านมาไม่ได้ติดต่อก็เพียงเพราะว่าฉันไม่ได้จ่ายค่าโทรศัพท์ ค่ะ!
เงินมีค่าเสมอเเม้กับความรัก เเต่อย่าให้ถึงขนาดว่าความรักซื้อได้ด้วยเงินนะค่ะ"